Oké blijf eens staan op de plek. Voel maar dat je staat, dat je gewicht op je voeten rust en je voeten op de grond staan en steunen. Daar sta je, meer niet. Niks willen, niet gaan ontspannen, niet te veel nadenken. Gewoon staan. Wat voel je? En wacht maar…..wachten totdat je steeds wat meer je gewicht voelt. Je zou een beetje heen en weer kunnen bewegen, dan is gewicht makkelijker voelbaar. Maar niet actief, gewoon simpel een beetje heen en weer.
Verder niks willen of doen.
Wacht maar tot de actie uit je lichaam en geest weg stroomt. En dan net voordat je begint te lopen wacht je nog even……..een kleine pauze…….. Voel maar dat je de intentie had te willen gaan lopen, wat doet deze intentie, hoe voelt dit? Geeft het actie van binnen of bleef je totaal actieloos? Wilde er ergens een spier aanspannen of beef het losljes?
Oké, nog even pauze………en begin dan maar eens met rustig te lopen. Kan je in het niet-acie gevoel blijven of komt er meteen activiteit of spanning in je?
En weer stil staan en wachten…….. op de niet-actie, op de energie van deze staat van zijn. Kan je nu weer beginnen een paar passen te zetten en tegelijk totaal in de niet-actie blijven? Niks kost spierspanning of kracht of zelfs intentie, niks. Gewoon een paar passen maken meer niet. Het is niks, geen meditatie, geen mindfulness geen yoga. Het is eigenlijk een totale niksheid. Het pure normale stressvrije bewegen terwijl je in contact met de wereld om je heen bent. Je bent onbewust aanwezig.
En daar zit de energie. Niks voelt meer als inspanning, elke beweging begint van uit totale ontspanning. Zelfs als je een sprintje trekt.
Interesse, loop maar eens mee.
